Στη σύγχρονη κλωστοϋφαντουργία, ένας αυξανόμενος αριθμός κατασκευαστών επιλέγει ως πρώτες ύλες φιλικές προς το περιβάλλον ίνες όπως το οργανικό βαμβάκι, οι ίνες μπαμπού, ο ανακυκλωμένος πολυεστέρας και το Tencel. Αυτές οι ίνες έχουν μικρότερο αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον κατά την παραγωγή, όπως η μείωση της χρήσης χημικών φυτοφαρμάκων, η διατήρηση των υδάτινων πόρων ή η χρήση ανακυκλωμένων απορριμμάτων. Αυτό όχι μόνο μειώνει την οικολογική πίεση αλλά διασφαλίζει επίσης ότι το τελικό ύφασμα είναι αβλαβές για το ανθρώπινο σώμα. Η έννοια της περιβαλλοντικής προστασίας στα υφάσματα αντανακλάται στο πρασίνισμα των διαδικασιών παραγωγής και των τεχνολογιών βαφής και φινιρίσματος. Οι παραδοσιακές διαδικασίες κλωστοϋφαντουργίας, όπως η βαφή, το φινίρισμα και το ξέπλυμα, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού και παράγουν λύματα και καυσαέρια. Η σύγχρονη παραγωγή υφασμάτων, μέσω τεχνολογιών όπως η-βαφή-χαμηλής κατανάλωσης νερού, οι μη-τοξικές βαφές, οι διαδικασίες φινιρίσματος που εξοικονομούν ενέργεια-και η χημική ανακύκλωση, έχει επιτύχει σημαντική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών ρύπων. Αυτό προστατεύει το περιβάλλον ενώ παράλληλα διασφαλίζει την ποιότητα και τη σταθερότητα του χρώματος του υφάσματος.
Η έννοια της προστασίας του περιβάλλοντος αντικατοπτρίζεται επίσης στη διαχείριση του κύκλου ζωής των υφασμάτων. Η ανάπτυξη βιοαποδομήσιμων υφασμάτων, ανακυκλώσιμων υφασμάτων και τεχνολογιών ανακύκλωσης επιτρέπει στα υφάσματα να ανακυκλώνονται ή να υποβαθμίζονται αποτελεσματικά στο τέλος της διάρκειας ζωής τους, μειώνοντας την επιβάρυνση της γης και του περιβάλλοντος. Ταυτόχρονα, η προώθηση φιλικών προς το περιβάλλον υφασμάτων προάγει επίσης την ευαισθητοποίηση των καταναλωτών για την πράσινη κατανάλωση, δίνοντας τη δυνατότητα σε ολόκληρη την κλωστοϋφαντουργία να επιτύχει σταδιακά στόχους βιώσιμης ανάπτυξης, επιδιώκοντας παράλληλα τη λειτουργικότητα και την αισθητική.